"Τι κι αν είσαι από την Λιβύη;"

Μπορεί στα τηλεοπτικά πάνελ, ο “μαϊντανός” να θεωρείται ο διακοσμητικός καλεσμένος, αλλά στο ταμπουλέ είναι ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής! Ουσιαστικά είναι το κύριο συστατικό της διασημότερης σαλάτας της Λιβανέζικης κουζίνας και κακώς κάποιοι θεωρούν ότι πλαισιώνει το πλιγούρι, αφού επί του πρακτέου συμβαίνει το ακριβώς αντίστροφο! Αυτή η παρανόηση είναι αποτέλεσμα της τακτικής των ελληνικών εστιατορίων, που θέλουν να κάνουν το πιάτο αυτό να “φτουρήσει” και τελικά καταλήγουν να προσφέρουν μία κατ' επίφασιν σαλάτα με άφθονο σπασμένο και παραβρασμένο σιτάρι και αρωματισμένη με λίγο μαϊντανό.

Η έμπευση για το σημερινό μου τροφογράφημα ηρθε απο το τραγούδι “Χαβαλεδιάρικο” του Νίκου Παπάζογλου και τους στίχους του Μανώλη Ρασούλη. Επί μια εβδομάδα δεν κατάφερνα να βρω σε ολόκληρη την Καλαμάτα λίγη ρικότα (σημ: ιταλικό ανθότυρο) για μια κινηματογραφικά θρυλική συνταγή (τελικά έδωσα παραγγελία στα ΑΒ και θα το έχω σύντομα γιατί πολύ απλά η ελληνική χλωρή μυζήθρα δεν αρκεί). Έτσι Πέμπτη μεσημέρι, ώρες πριν παραδώσω στην “Ελευθερία” το ανύπαρκτο έως τότε άρθρο μου, ακούω στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου το λατρεμένο αυτό τραγούδι και ο στίχος περί Λιβύης ήταν για μένα ο από μηχανής Θεός!

Κατευθείαν πάω στο κατάστημα με τα αραβικά προϊόντα και τις πρώτες ύλες κι αγοράζω ένα κιλό χοντραλεσμένο πλιγούρι και μια κονσέρβα ρεβίθια που μόνο εκεί βρίσκω ανά πάσα ώρα και στιγμή (τα χρησιμοποιώ για να φτιάχνω στα γρήγορα χούμους και φαλάφελ). Από κει και πέρα όλα ήταν παιχνιδάκι! Πάντα φτιάχνω πλιγούρι σε μεγάλες ποσότητες, ειδικά το καλοκαίρι! Είναι μια πολύ δροσερή σαλάτα – γεύμα που η ιδανική της παρουσίαση είναι όταν την προσφέρεις στους καλεσμένους φρέσκια, όσο τα λαχανικά είναι τραγάνα και έχουν κρατήσει αναλλοίωτο το σχήμα τους, μα εγώ τη λατρεύω την επόμενη μέρα απο το ψυγείο, μιας και αυτά έχουν αφήσει τους νόστιμους χυμούς τους που έχει απορροφήσει το αρχικά μισοβρασμένο πλιγούρι.

Παλιότερα δεν ήθελα να ακούσω ούτε κουβέντα για το πλιγούρι γιατί του είχα προσδώσει μια αρνητική χροιά από παιδί, μιας κι η μητέρα μου κάθε τι παραβρασμένο φαγητό με ρυζι αποκαλούσε “μπλουγούρι” (πιθανότατα απο τη συνώνυμη λεξη bulgur). Όταν όμως έφαγα πριν πολλά χρόνια ταμπουλέ από τα χέρια μιας Λιβανέζας μαγείρισσας, σε ένα μαγέρικο κάπου στο κέντρο της Αθήνας αλλαξοπίστησα! Όχι φυσικά ως προς τη θρησκεία αλλά ως προς την πεποίθησή μου για αυτό το πολυμορφικό υλικό, για το οποίο εφευρίσκω ολοένα και περισσότερες χρήσεις στα φαγητά μου. Αυτή που συνιστώ να δοκιμάσετε άμεσα είναι να αντικαταστήσετε με αυτό το ρύζι στα καλοκαιρινά γεμιστά! Δεν θα είναι ποτέ ξανά λασπωμένα ή πολύ τραγάνα μιας και το πλιγούρι θα παραμείνει πάντα σπυρωτό κι αφράτο!

Δοκιμάστε κι εσείς να φτιάξετε αυτήν την υπέροχη σαλάτα από χοντραλεσμένο σιτάρι, και εντυπωσιάστε τους καλεσμένους σερβίροντας το γεμίζοντας ώριμες τομάτες, πάνω σε φύλλα απο καρδιές μαρουλιού όπως κάνουν στη Μέση Ανατολή αντικαθιστώντας τα κουτάλια ή πολύ πιο εύκολα και εντυπωσιακά φτιάχνοντας ωραία σχήματα πιέζοντας το μέσα σε διάφορα ανοξείδωτα τσέρκια!

Δείτε την πρότασή μας για μία δροσερή Ταμπουλέ - Μαϊντανό – πλιγουρό - σαλάτα!

Share