Gourmet – fast food... σημειώσατε Χ

Τελικά τι είναι gourmet; Θαρρώ πως όποιον κι αν ρωτήσετε, συμπεριλαμβανομένου κι αυτού που βλέπετε κάθε πρωί στον... καθρέφτη, θα δυσκολευτεί να σας απαντήσει εύστοχα και κυρίως λακωνικά! Έχει σημασία τι υλικά χρησιμοποιείς ή με τι μαγειρικές μεθόδους τα αναδεικνύεις; 'Ο,τι και να σας πω, ανήκω κι εγώ στην μεγάλη κατηγορία αυτών που δε θα τα καταφέρουν να σας διαφωτίσουν. Ένας γαλλικός όρος είναι άλλωστε, που η σημασία του στις μέρες μας αμφιταλαντεύεται μεταξύ πολλών “δήθεν” και “must”.

Η αλήθεια είναι πως 'ο,τι μας φαίνεται “περίεργο” στην όψη και πιθανολογούμε ότι θα είναι εξεζητημένο στη γεύση, βιαζόμαστε να το χαρακτηρίσουμε gourmet, με μεγάλη πιθανότητα να το εκθειάσουμε στους φίλους μας,, αδιαφορώντας για το αν θα μας άρεσε όταν θα το δοκιμάζαμε ή όχι. Με αυτή τη στερεοτυπική προκατάληψη να μας χαρακτηρίζει, ένας κόκορας κρασάτος είναι ένα φαγητό που δε θα παραγγέλναμε από τον κατάλογο μιας ταβέρνας μα πιθανόν να χρυσοπληρώναμε σε ένα πολυσυζητημένο γαλλικό εστιατόριο, που θα το περιέγραφε πολύ σωστά στα γαλλικά ως “coq au vin”.”.”.

Σκεπτόμενος τι θα διαπραγματευόμουν στο τροφογράφημα του Σαββάτου, αποφάσισα να κάνω ένα πείραμα. Να πάρω ένα από τα πιο χαρακτηριστικά fast food της Αμερικής και να το ανάγω σε κάτι λαχαριστό κι εξεζητημένο, παρουσιάζοντας το με τελείως διαφορετικό τρόπο από το συνηθισμένο. Μιλάω για το corn dog (κορν ντογκ), που δεν είναι τίποτε άλλο από λουκάνικα Φρανκφούρτης, που τα πωλούν συνήθως σε πανηγύρια και λούνα παρκ, βουτηγμένα σε ένα πηχτό χυλό από καλαμποκάλευρο (corn flour), τηγανισμένα σε ένα ξυλάκι, ανάλογο με τα δικά μας σουβλάκια.

Αντί λοιπόν να αγοράσω τα τεράστια λουκάνικα που συνηθίζουν να τρώνε οι Αμερικάνοι, επηρεασμένοι από το “think big” που τους χαρακτηρίζει παντού, επέλεξα τα πιο μικρά που βρήκα στο σούπερ μάρκετ. Σκέφτηκα προς στιγμήν να επιλέξω τα παραδοσιακά Καλαματιανά λουκάνικα του Κουταβά με πορτοκάλι και μπαχαρικά, μα τότε θα παρέκκλινα κατά πολύ της αυθεντικής συνταγής. Στη φωτογράφιση μάλιστα επέλεξα ένα αντισυμβατικό “στήσιμο”, με πολυτελείς “οδοντογλυφίδες” αντί για καλαμάκια μπαμπού και τα σέρβιρα μέσα σε σφηνάκια με ένα πικάντικο ντιπ αγνώστου ταυτότητας εξ΄όψεως. Η κέτσαπ κι η μουστάρδα είναι η κλασσική συνοδεία αυτού του σνακ, μα σκέφτηκα πως σίγουρα  όλοι θα καταλάβαιναν αμέσως περί τίνος πρόκειται. Άσε που προτιμώ να δοκιμάζω αναπάντεχους συνδυασμούς γεύσεων και σας διαβεβαιώ πως αυτό το πικάντικο ντιπ με σιρόπι σφενδάμου είναι μακράν καλύτερο από την ίσως πιο γλυκιά και σίγουρα αδιάφορη κέτσαπ.

Από τη στιγμή που δημοσίευσα τη φωτογραφία με το τελικό αποτέλεσμα στη σελίδα του Γαστροναύτη ( www.facebook.com/gastronaftis ) τα likes αυξήθηκαν κατακόρυφα και το mailbox μου γέμισε με ερωτήσεις και εικασίες περί τίνος πρόκειται. Άλλωστε στη σημερινή εποχή, που όλοι μας “καταβροχθίζουμε” εκπομπές και περιοδικά μαγειρικής, η εικόνα είναι που μας παροτρύνει να δοκιμάσουμε να φτιάξουμε μια συνταγή που μας κίνησε το ενδιαφέρον ή ακόμη καλύτερα μας άνοιξε την όρεξη. Επομένως δεν ξέρω αν αυτό είναι gourmet ή όχι, αλλά σίγουρα είναι αποδεδειγμένο πως θα πρέπει να πειραματιζόμαστε με νέους γευστικούς συνδυασμούς και να δίνουμε περισσότερη προσοχή στην παρουσίαση των πιάτων μας, όσο απλά κι αν είναι.

Δείτε την συνταγή για τα Corn dogs

Share