“Κατερινάκι... παγωτούλι!”

Αυτές τις Άγιες ημέρες, διεξάγεται ένας άτυπος “πόλεμος” στα ελληνικά sites μαγειρικήςγια το ποιος έχει την “καλύτερη” συνταγή για τα “πιο τέλεια τσουρέκια”, που ακόμη κι η μαμά σας θα τα ζήλευε, καθώς και ποιος θα αποκαλύψει τα περισσότερα “μυστικά” για την πιο κριτσανιστή πετσούλα στο λαμπριάτικο αρνάκι, που θα έκανε ακόμη και την Κατερίνα Στανίση να προτιμήσει να έρθει στο δικό σας γλέντι, αντί να πάει στα βαφτιστήρια της. Μάλιστα έλαβα μερικά μέιλ την προηγούμενη εβδομάδα απο αναγνώστες των χρονογραφημάτων μου, που με ρωτούσαν αν θα πρέπει να περιμένουν καρτερικά το Μεγάλο Σάββατο, για να προσθέσουν άλλη μία απο αυτές τις συνταγές στη συλλογή τους.

Ήρθε η ώρα λοιπόν να ομολογήσω πως πέραν της δημοφιλούς ανά την Ελληνική επικράτεια πετσούλας, δεν πολυτρώω το αρνί η το κατσίκι. Άκουσον μεν, πάταξον δε! Δεν είπα ότι δεν τα τρώω γενικώς, αλλά πως μέχρι να ψηθεί ο οβελίας, είμαι σίγουρος πως όλοι μας έχουμε χορτάσει απο την πληθώρα των εδεσμάτων, που έχουμε αρχίσει να καταναλώνουμε από το πρωί της Κυριακής. Η “ατυχία” για το αρνάκι, είναι πως το λατρεμένο μου κοκορέτσι (που “ξεχειλίζει” απο umami για να μην ξεχνιόμαστε) ψήνεται πολύ πιο γρήγορα, κι ως εκ τούτου το προβάδισμα αυτό του δίνει μια ανυπέρβλητη υπεροχή.

Το άλλο μεγάλο κεφάλαιο στις πασχαλινές συνταγές, το τσουρέκι, είναι για μένα ένας άλυτος γρίφος! Όσες φορές κι αν προσπάθησα να τα φτιάξω στο σπίτι μου, ποτέ δεν κατάφερα να τα κάνω να μοιάζουν όπως τη φωτογραφία της συνταγής, που εκάστοτε εμπιστεύτηκα να με καθοδηγήσει. Τι κι αν προμηθεύτηκα το κατάλληλο αλεύρι, τι κι αν τα ζύμωνα με γροθιές που θα ζήλευε κάθε αθλητής πυγμαχίας, τι κι αν τα έβαζα να φουσκώσουν κάτω απο κουβέρτες με περισσή πατρική στοργή...τζίφος! Έτσι κατέφυγα και φέτος χωρίς κανένα δισταγμό, στην εύκολη μα σίγουρη λύση του ζαχαροπλαστείου και εύχομαι μέχρι του χρόνου το Πάσχα να έχει λανσαριστεί στην αγορά το νέο αρωματικό χώρου με μαχλέπι και μαστίχα Χίου, δηλώνοντας ευθαρσώς πως θα είμαι ο πρώτος που θα το αγοράσει!

 

Φέτος, που η μέρα της Λαμπρής θα μοιάζει λόγω της πρόωρης καλοκαιρινής ζέστης σαν... Δεκαπενταύγουστος, πιστεύω πως το τσουρέκι δεν είναι κι η καλύτερη λύση για να προσφέρετε στους αγαπημένους σας. Αν μάλιστα δουλεύετε, οπως κι εγώ μέχρι το Μεγάλο Σάββατο, δεν νομίζω ότι θα έχετε την πολυτέλεια χρόνου να τα ετοιμάσετε (αν δε το έχετε κάνει ήδη), πόσο μάλλον να ξαναπροσπαθήσετε, σε περίπτωση μιας αποτυχημένης προσπάθειας. Αν μάλιστα είστε καλεσμένοι σε ένα πασχαλινό τραπέζι σίγουρα δε θα δρέψετε δάφνες πρωτοτυπίας, αν τα προτιμήσετε ως “φίλεμα”. Θα θελα λοιπόν να σας προτείνω να με εμπιστευτείτε άλλη μια φορά και να σκεφτείτε σοβαρά να ετοιμάσετε αυτό το παγωτό που σας προτείνω. Χρειάζετε μόνο να μπείτε στο σούπερ μάρκετ για τόσα λεπτά, όσα και τα υλικά του... Δύο!

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάνετε το χρόνο σας φτιάχνοντας σπιτικό γλυκό “κορμό” ή το παγωτό της μαμάς σας (με ένα γάλα εβαπορέ, ένα ζαχαρούχο και μια φυτική κρεμά και να περιμένετε με τις ώρες να παγώσει για να ξαναχτυπήσετε με το μίξερ χειρός). Άλλωστε ο καιρός είναι τέλειος για να δείτε τους προσωρινά “επαναπατρισμένους” φίλους σας και να μάθετε τα νέα τους, πίνοντας έναν καφέ στην πλατεία της πόλης σας ή αν είστε τυχεροί, όπως οι Καλαματιανοί, δίπλα στη θάλασσα! Απλά προμηθευτείτε έγκαιρα αυτά τα δυο υλικά, διαθέστε ένα τεταρτάκι για την συναρμολόγηση του (ουσιαστικά περί αυτού πρόκειται) κι αφήστε το στην κατάψυξη μέχρι να το παρουσιάσετε ως επιδόρπιο στο πασχαλιάτικο τραπέζι. Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι θα τους καταπλήξετε και όλοι θα σας ρωτούν πώς το καταφέρατε και το στήσατε... “σπείρα-σπείρα”!

Διαβάστε την διαδικασία από την ενότητα συνταγές για ένα νόστιμο “Σπειρωτό” παγωτό

 

 

Share