“Τα ζυμαρικά της Σταχτοπούτας”

Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι πολλοί Έλληνες γνωρίζουν την κολοκύθα μόνο απο την άμαξα της Σταχτοπούτας και απο τα αυτοσχέδια φαναράκια του ΑμερικάνικουHalloween! Ίσως οι περισσότεροι μάλιστα δεν έχουν καν γευθεί έστω και μια συνταγή με το πολύ νόστιμο και πλούσιο σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά λαχανικό. Εγώ ανήκω σε μια κατηγορία παιδιών που μεγάλωσαν πιστεύοντας πως η κυριολεκτικά μοναδική χρήση της είναι για κολοκυθοκεφτέδες!

Μάλιστα με πολλή προθυμία αναλάμβανα να τρίβω με τις ώρες τις μεγάλες πορτοκαλί κολοκύθες που μας φίλευαν φίλοι και γνωστοί, γιατί αυτοί μάλλον δεν ειχαν καμία όρεξη να κάνουν κάτι τόσο μπελαλίδικο για μερικούς “κεφτέδες”. Φυσικά σήμερα με τις κουζινομηχανές και τους ηλεκτρικούς τρίφτες η όλη διαδικασία δεν διαρκεί παρά μόνο μερικά λεπτά.

Όταν έφυγα για πρώτη φορά απο την Καλαμάτα και πήγα να σπουδάσω στην Πάτρα, συνειδητοποίησα πως τελικά δεν έχουν όλοι την ίδια με μένα επιμονή να καθαρίσουν την ιδιαίτερα σκληρή της φλούδα για να απολαύσουν την γλυκιά και μεστή γεύση της. Ακόμη θυμάμαι την έκπληξη μου όταν η μητέρα του φίλου μου του Νίκου, η γλυκύτατη κυρία Κατερίνα, μου προσέφερε τους πρώτους μου κολοκυθοκεφτέδες με (αν είναι δυνατόν) πράσινα κολοκυθάκια! Τότε κατάλαβα δυο πράγματα: ότι ο εθισμός μου στη γλυκιά της γεύση δε θα μου επέτρεπε ποτέ να εκτιμήσω αναλόγως τους πράσινους κι άνοστους “συγγενείς” της κι ότι θα έπρεπε να ανακαλύψω καινούριες συνταγές για την μαγειρική και ζαχαροπλαστική αξιοποίηση της.

Η κολοκύθα είναι ένα ευλογημένο φυτό καθότι είναι πολύ εύκολο να την καλλιεργήσεις. Ουσιαστικά το μόνο που ζητά είναι αρκετό χώρο ώστε να αναπτύξει τις ιμπεριαλιστικές της τάσεις κι άφθονο νερό! Οι καρποί της είναι αρκετά μεγάλοι και λόγω της σκληρού τους φλοιού μπορούν να διατηρηθούν για μήνες. Επειδή όμως όταν τους κόψεις ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση τους, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να ξεφλουδίσετε και να κόψετε σε κυβάκια όση σας περισσέψει, και να την καταψύξετε μέχρι να την προσθέσετε στα φαγητά σας.

Οι Αμερικάνοι λατρεύουν την κολοκύθα κι έχουν τελειοποιήσει πάμπολλες συνταγές που την αποθεώνουν ως το κύριο συστατικό τους. Πασίγνωστη είναι η pumpkin pie που θα βρείτε να σερβίρουν σε κάθε diner σε χορταστικά κομμάτια σερβιρισμένη με μια μεγάλη κουταλιά σαντιγί. Η δική μου εκδοχή της είναι σιροπιασμένη, με χοντρό φύλλο κρούστας και άφθονη κανέλα και γαρύφαλλο, που τη σκουραίνουν στην όψη μα την κάνουν ακαταμάχητη στη μυρωδιά και τη γεύση! Κατά τη γνώμη μου περισσότεροι είναι οι ρόλοι που μπορεί να πάρει στη μαγειρική παρά τη ζαχαροπλαστική. Πολτοποιημένη με διάφορα άλλα χειμωνιάτικα λαχανικά μας δίνει εξαιρετικές σούπες βελουτέ, ψητή στο φούρνο σε μακρόστενες φετούλες με ρίγανη, θρούμπι και σκόρδο είναι μια εκπληκτική ζεστή σαλάτα καθώς και πολτοποιημένη αλλά και σε μικρά κυβάκια θα σας αποδώσει ένα ευπαρουσίαστο ριζότο που θα κάνει τους συνδαιτυμόνες σας να σας αποθεώσουν!

Σαν επιστέγασμα όλων αυτών, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι πως αυτό που σήμερα αποκαλούμε κάπως υπεροπτικά κι ίσως και ειρωνικά ως gourmet δεν είναι άλλο τίποτε απο την πανάρχαια “κουζίνα των φτωχών”. Αυτή που οι διαιτολόγοι φωνάζουν να υιοθετήσουμε και πάλι και να απαρνηθούμε τα παχυντικά θελγητρα των αλλαντικών, των λιπαρών τυριών και των κρεάτων προς χάριν των λαχανικών και των φρούτων. Η γιαγιά μου μεγάλωσε τα επτά παιδιά της αξιοποιώντας κάθε τι που τα χωράφια της ειχαν να προσφέρουν και μου λέει πως συχνά πυκνά προσέθετε κολοκύθα που είχε σε αφθονία σε αρκετά φαγητά της για να “φτουρήσουν”. Αν έχετε κι εσείς δικές σας πρωτότυπες συνταγές με κολοκύθα, σας παροτρύνω να μοιραστείτε τη νοστιμιά τους με όλους εμάς. Στείλτε τις στο  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  μαζί με κάποιες φωτογραφίες τους και θα της δείτε αναρτημένες στη σελίδα του Γαστροναύτη.

Για να δείτε πώς έφτιαχνε η Σταχτοπούτα τα ραβιόλια της διαβάστε την συνταγή

 

 

 

 

 

 

 

Share